Strona główna / Miejsca / Schronisko PTTK Samotnia
Schronisko PTTK Samotnia
Samotnia jest to Schronisko PTTK im. Waldemara Siemaszki nad Małym Stawem, w Kotle Małego Stawu, w Karkonoszach.
Do schroniska można dojść niebieskim szlakiem od Świątyni Wang (około 1 godz.) albo zejść od kierunku Strzechy Akademickiej (około 10 min). Aktualnie schronisko ma 49 miejsc noclegowych. Mieści się tam też bufet, punkt turystycznej informacji, punkt GOPR jak również wspinaczkowa ścianka.
Jest jednym z najstarszych schronisk w Polsce. Są informacje wskazujące, że już w drugiej połowie XVII wieku człowiek docierał w rejon Małego Stawu. Pierwsze wzmianki o domku nad Małym Stawem wywodzą się z roku 1670.
Ścieżka z okolic obecnego Karpacza prowadziła przez Złotówkę do stojącej nad stawem budy. Mieszkał w niej strażnik pilnujący hodowanych w akwenie pstrągów. Nieco później, bo końcem XVII wieku, zaczęto użyć innego szlaku, prowadzącego od dzisiejszego kościółka Wang, przez Rzepiórową Kręgielnię, Polanę, Kozi Mostek. Do dzisiaj chodzą turyści tym znakowanym na kolor niebieski szlakiem.
W [swoim opisie,opisie swoim,} wędrówki na Śnieżkę Christian Gryfius wspomina o odwiedzinach u mieszkającego tutaj krzepkiego starca. W parę lat później, zwiedzający Karkonosze stolnik żmudzki, Teodor Billewicz w demonicznym opisie tego zakątka dostrzega łódź kołyszącą się na stawie. Zakłada się, że pierwsi właściciele budy nad stawem pochodzili z rodziny Schuderów. Utrzymując się z hodowli kóz, pilnowali stawu spełniając tym wolę współczesnych właścicieli tych ziem - rodziny Schaffgotschów.
Połączenie Jeleniej Góry ze światem przez uruchomienie w roku 1866 linii kolejowych do Wrocławia i Berlina wzmaga rozwój ruchu turystycznego. Właściciele bud karkonoskich dostrzegają potrzebę ich rozbudowy. Do rozbudowy Samotni zabiera się Karol Häring. Z tego i późniejszego okresu pochodzą sprzeczne informacje na temat lokalizacji obecnej Samotni, niemniej dzisiejsza sala bufetowa posiada już ponad 100 lat. Na skutek postępującego zubożenia Häring w roku `891 sprzedaje swoją chatę Henrykowi Richterowi, radcy handlowemu z Miłkowa za 4000 talarów (wraz ze sporym stadem bydła). Nowy właściciel kontynuuje rozbudowę.
Z tego okresu wywodzi się emblemat Samotni - wieżyczka i odlany w Jeleniej Górze dzwon-sygnaturka z datą 1861 r. Nasuwa się tutaj przypuszczenie, że Richter już mógł posiadać ten dzwon przed przybyciem do budy nad stawem lub że związek jego z tą budową był wcześniejszy. Po roku 1900 przez kilkanaście lat schronisko dzierżawi Józef Bönsch, po czym Richter zbywa je Franciszkowi Krausowi, który obiekt ten dalej modernizuje. Od Małego Stawu (Kleiner Teich) obiekt nosi nazwę Teichbaude.
Kilkadziesiąt metrów od Samotni, przy drodze w stronę Schroniska PTTK Strzecha Akademicka, na jednym z głazów jest wykuty napis z jego nazwiskiem i datą 1922 r. Upamiętniać to może rozpoczęcie rozbudowy lub budowę tej drogi. Od 1 maja 1927 schronisko prowadził znany sportowiec Paul Haase z żoną Gretą; w tym okresie stało się ono centrum m.in. zimowych sportów. Ostatnim właścicielem niemieckim do końca II wojny światowej był Franz Hövel. Po wojnie przez schronisko przewinęło się kilkunastu zarządców (m.in. Stanisław Staroń, Zbigniew Pawłowski, Cezary Marcinkowski).
Od 13 czerwca 1966 roku Samotnią kierował wraz z żoną Sylwią Waldemar Siemaszko, postać w Karkonoszach sławna i dzisiaj już legendarna. 10 lutego 1994 roku podczas zjeżdżania do Karpacza, na niezabezpieczonym i zalodzonym zakręcie przy świątyni Wang, terenowy samochód spadł z wysokiej skarpy. Jedyną ofiarą wypadku był Waldemar Siemaszko. Od tego dnia Samotnią kieruje Sylwia Siemaszko.
Samotnia pod kierownictwem pp. Siemaszko przeżyła rozkwit i jest jednym z najczęściej nagradzanych schronisk i obiektów turystycznych w kraju. Wybudowano tutaj pierwszą w Sudetach biologiczną oczyszczalnię ścieków, zmodernizowano system ogrzewania z koksowego na olejowy (inicjatywa sympatyków Samotni z Wrocławia), zaadaptowano jedno z pomieszczeń zaplecza na jedyną chyba wtedy (1973) w kraju samoobsługową narciarnię, wybudowano garaż na pierwszy w Karkonoszach kanadyjski śnieżny skuter, zmodernizowano pracę kuchni i pralni. Myślano wtedy o jeszcze innych inwestycjach, ale przeprowadzona w 1975 roku ekspertyza techniczna wykazała nieopłacalność kapitalnego remontu. Powstał więc wtedy pomysł przekształcenia schroniska w muzeum górskie, ale służy ono turystom do dzisiaj. Konieczne okazało się jednak podstemplowanie najstarszej sekcji stropu schroniska w dzisiejszej bufetowej sali i centralnej klatki schodowej (1976).
Przy współudziale bywalców tego schroniska, które jako chyba jedyne w kraju przyznawało wyjątkowo oddanym dla tej budy turystom tytuł i odznakę "Zasłużony dla schroniska", organizowane tutaj były przeglądy przeźroczy i filmów turystycznych. W wodach Małego Stawu organizowane były zawody płetwonurków o "Błękitną Wstęgę Samotni". Z powodu ochrony rezerwatu jednakże zmusiły,} organizatorów do zaniechania tej imprezy, choć płetwonurkowie przed zawodami czyścili dno stawu z najróżniejszych przedmiotów. Przed utworzeniem Karkonoskiego Parku Narodowego w Wielkim Żlebie (Slalomowym) uprawiano narciarstwo. W drugi dzień Wielkanocy rozgrywano "Slalom Wiosenny", w okresie późniejszych imprezę narciarską o charakterze zabawowym "Slalom Czekoladowy" (od koloru opalenizny, ale i błota, w którym można było wylądować).
Od 1967 roku organizowano zawody narciarskie o "Puchar Samotni" w konkurencji slalomu specjalnego albo slalomu giganta. Ich inicjatorem był gospodarz Samotni Waldemar Siemaszko, który wraz z gronem przyjaciół schroniska i hobbystów narciarstwa ustalił regulamin zawodów. Te międzynarodowe zawody o ciekawej oprawie i programie trzeba było ale zakończyć w 1981, bo cele ochrony rezerwatu okazały się wyższe.
W 1995 roku, po usilnych staraniach i ostatecznej zgodzie Karkonoskiego Parku Narodowego zorganizowano ponownie zawody narciarskie im. Waldemara Siemaszki o "Puchar Samotni". Odbywają się one raz w roku.
Schronisko ma stały dostęp do internetu, który udostępnia swoim gościom dzięki lokalnemu nadajnikowi radiowemu WiFi. Łącze realizowane jest też drogą radiową, dzięki nadajnikowi znajdujacemu się na dachu siedziby GOPR, przy ulicy Sudeckiej przy wyjeździe z Jeleniej Góry w kierunku Karpacza.
fot:SkywalkerPL (Marcin Wolny) "Schronisko PTTK "Samotnia" od strony Małego Stawu."
źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Schronisko_PTTK_%E2%80%9ESamotnia%E2%80%9D



Pozostaw Komentarz
Twój adres mailowy nie zostanie opublikowany.